Denkers in het groene hart 2018

Onder het motto DENKERS IN HET GROENE HART organiseren wij weer een filosofisch denkweekend.

Thema: Hypatia-prijs en Socratesbeker

Eva Meijer wint Hypatia-prijs voor het beste filosofieboek van een vrouw

Kees Vuyk wint de Socrateswisselbeker 2018 met zijn boek Oude en Nieuwe ongelijkheid.

                               

 

           

15 tot en met 17 juni 2018

Camping Het Groene Hart, Ipse de Bruggen, Nieuwveen

Onder het motto DENKERS IN HET GROENE HART organiseren wij weer een filosofisch denkweekend. Wil je goed de zomer in, doe dan mee.

Vier grote namen uit het huidige filosofische aanbod. Spraakmakende en het denken bepalende auteurs over actuele thema’s. In de bijlage een aantal samenvattingen (onder meer afkomstig van de BOL.com site).

  • Eva Meijer, De soldaat was een dolfijn
  • Kees Vuyk, Oude en nieuwe ongelijkheid
  • Marjan Slob, Hersenbeest
  • Lieve Goorden, De sprong in de techniek

Denk een weekend mee over en naar aanleiding van belangrijke thema’s in een schitterende omgeving.

Het programma (onder voorbehoud) is als volgt:

Vrijdag 15 juni 2018:

  • Aankomst eind van de middag
  • 18.00 uur – Diner
  • 19.30 – 21.30 uur – Eva Meijer, De soldaat was een dolfijn (Hypatia-prijs 2018)

 Zaterdag 16 juni 2018:

  • 9.00 uur – Ontbijt
  • 10.00 – 12.00 uur – Kees Vuyk, Oude en nieuwe ongelijkheid (Socratesbeker)
  • 12.00 – 14.00 uur – Lunch
  • 14.00 – 16.00 uur – Marjan Slob, Hersenbeest (Shortlist Hypatia-prijs)
  • 16.00 – 19.30 uur – Wandelen, fietsen, relaxen etc.
  • 19.30 uur – Diner

 Zondag 17 juni 2018:

  • 9.00 uur – Ontbijt
  • 10.00 – 12.00 uur – Lieve Goorden, De sprong in de techniek (Shortlist Socratesbeker)
  • 12.00 – 13.00 uur – Lunch
  • 13.00 uur – Afsluiting

We verblijven op camping Het Groene Hart, een camping vlak bij Nieuwveen, dus inderdaad midden in het groene hart (http://groenehart.ipsedebruggen.nl/).

 

Het Groene Hart, één van de mooiste plekjes op landgoed Ursula

In de zomermaanden, van eind april tot half september, is onze minicamping “Het Groene Hart” één van de mooie plekjes op het landgoed Ursula. Het landgoed Ursula is een parkachtig terrein waar 420 mensen met een verstandelijke beperking wonen en werken. Op het terrein ligt een kinderboerderij en manege, een visvijver, leuke winkeltjes, een vlindertuin en een uitgebreid wandelgebied.

Je kunt hier je eigen tent opzetten, je caravan neerzetten of gebruik maken van een van de twee vierpersoons kampeerbungalows. De camping is schitterend gelegen en tevens goed bereikbaar. De catering is in handen van Rianne Feijt en Mels van Hensbergen. Zij zullen zover mogelijk gebruik maken van producten van de winkel Koekje van eigen deeg en tuincentrum De Olifant, producten gemaakt en verkocht door cliënten van Ipse de Bruggen.

Wil je meedoen en meedenken? Hartelijk welkom. De kosten voor deelname zijn 135 euro. Dit is inclusief 2 x ontbijt, 2 x lunch en 2 x diner, wijn/bier/water bij het eten en koffie/thee. Ook inclusief deelname aan de vier Filosofische Workshops en materiaal ter voorbereiding. Het is ook inclusief verblijf. De overige consumpties zijn niet inbegrepen.

  • Van tevoren aanmelden onder vermelding van naam, adres en telefoonnummer (info@filosofiepraktijkleiden.nl).
  • Het verschuldigde bedrag (135 euro) vooraf te voldoen op rekening  NL58 INGB 0001 5650 41, t.n.v. W.W. Belier te Leiden.
  • Plaatsing op volgorde van betaling
  • Maximaal 12 deelnemers.

Geef je tijdig op!!

Samenvattingen:

Eva Meijer De soldaat was een dolfijn; over politieke dieren

Orang-oetans werken samen om uit dierentuinen te ontsnappen, waardoor ze steeds overgeplaatst moeten worden. Bijen delibereren over waar te wonen en wie aan  te vallen.  Politiehonden hebben in sommige Engelse steden recht op een pensioen na hun werkzame leven. Groepen ganzen hebben grensconflicten met mensen. Orka’s in gevangenschap vermoorden hun trainers. Bevers helpen boeren overstromingen tegen te gaan. Duiven nemen democratische beslissingen. Dolfijn Tahoma werkte in het Amerikaanse leger en was in Irak gestationeerd om mijnen op te sporen. In 2003 verdween ze terwijl ze aan het werk was, ze is nooit meer gezien. Aristoteles schreef dat de mens het enige politieke dier is, omdat alleen de mens onderscheid kan maken tussen goed en kwaad. Tegenwoordig vallen andere dieren nog steeds buiten de politieke gemeenschap, terwijl menselijke beslissingen hun levens in grote mate bepalen. Ook leren wij steeds meer over hun culturen en innerlijke levens, die complexer zijn dan we dachten. Dieren verzetten zich en protesteren, maar werken en leven ook samen met mensen: we delen een planeet en huishoudens. In De soldaat was een dolfijn bespreekt Eva Meijer waarom en hoe we anders met niet-menselijke dieren kunnen gaan samenleven. Kunnen we ze als medeburgers gaan zien of als soevereine volkeren, en kunnen we een democratie met verschillende soorten organiseren? Wat is rechtvaardig, en wat willen zij eigenlijk? (BOL)

Kees Vuyk, Oude en nieuwe ongelijkheid

“Vuyk gaat in op de nieuwe tweedeling in de samenleving, tussen degenen die zich wel voelen en baat hebben bij de globalisering en de Europese integratie en degenen die niet kunnen profiteren van deze grote internationale ontwikkelingen. Vuyks stelling is dat het oude recept van de sociaaldemocratie om de kloof met de onderklasse te dichten, verheffing door onderwijs, niet meer voldoet. De sociale mobiliteit die dit kan bewerkstelligen heeft inmiddels zijn grenzen bereikt. Daarmee zet hij een urgent probleem stevig op de agenda: hoe wordt voorkomen dat ongelijkheid in opleidingsniveau ook leidt tot ongelijkheid in deelname aan de samenleving?”

In Oude en nieuwe ongelijkheid verhaalt Kees Vuyk over goede intenties en slechte uitkomsten. De belofte van gelijke kansen gaat steeds holler klinken. Wat heb je aan gelijke kansen als je weet dat je niet in staat bent en nooit in staat zult zijn om ze te benutten, en je kinderen evenmin? Vuyk laat zien dat er, ondanks alle goede bedoelingen, in onze egalitaire samenleving een nieuwe vorm van ongelijkheid is ontstaan. Hij toont wat deze nieuwe ongelijkheid behelst, hoe ze is ontstaan en exploreert mogelijke oplossingen. Hoe bestrijden we ongelijkheid wél? (BOL)

Marjan Slob, Hersenbeest

Hersen- en geesteswetenschap zijn een welkome aanvulling op elkaar. Je kunt je geen onbevooroordeelde visie op de menselijke geest voorstellen die een van beide disciplines buiten beschouwing laat. Dat is de centrale stelling die filosofe Marjan Slob onderbouwt in dit essay. Zij laat zien wat er mooi en opwindend is aan hersenwetenschap en belicht ook waar die wetenschap stuit op de grenzen van haar kunnen – soms zonder dat zelf in de gaten te hebben. Daarbij verwijst ze regelmatig naar literatuur, zowel fictie als non-fictie, en naar baanbrekende denkers die kennis van hersenwetenschap combineren met filosofische feeling voor de kracht van woorden. Ze schrijft over grote vragen die haar van jongs af aan hebben beziggehouden: wat is een mens, wat kan je over jezelf weten (en hoe), wat is bewustzijn, wat is het om een ‘zelf’ te hebben, waarin schuilt je vrijheid?’Ik heb grote moeite met luidruchtige hersenwetenschappers die in de publieksmedia met “wetenschappelijke onthullingen” komen over hoe mensen “echt” in elkaar zouden zitten. Ik hoor hen namelijk niet over de sturende kracht van het vocabulaire dat onderzoekers kiezen om de werkelijkheid te benaderen. Zij lijken niet te beseffen dat woorden de werkelijkheid niet zijn – en wat dat betekent voor de hele wetenschappelijke onderneming. En vooral ook negeren ze die primaire vraag: hoe kun je als mens een instrumentarium ontwikkelen waarmee je jezelf bestudeert, en desondanks objectiviteit claimen?Ik geloof hartstochtelijk dat we naast die machtige, succesvolle, kwantitatieve hersentaal over de mens ook een taal van de unieke en onberekenbare mens moeten koesteren. Alleen zo kunnen we de vrije ruimte in onze samenleving behouden, alleen met die taal kunnen we onze politieke hoop uitspreken, alleen vanuit die modus kan de liefde ons overrompelen. En er is ook nog een andere, simpele reden om de taal van de geesteswetenschap hoog te houden: de waarheid is ermee gediend.’Marjan Slob (1964) is essayist en filosoof. Eerder schreef ze de boeken Foute fantasieën, Een ander ik en Angstaanjagend en groots. Ze is columnist en recensent voor de Volkskrant en werkt onder meer voor het Rathenau Instituut. Of ze nu schrijft, recenseert of modereert, ze wil altijd weten wat er gebeurt als wetenschappelijke kennis tot leven komt.’Marjan Slob is een schrijver die als een van de weinigen in staat is om de essentie van je eigen ideeënwereld zo op te schrijven dat je denkt: “Zo, dat heb ik mooi gezegd!” Maar dat is natuurlijk niet zo; ze heeft de essentie benoemd waar je zelf naar op zoek was.’ (BOL)

Lieve Goorden, De sprong in de techniek

‘Shaping the world atom by atom’. Met dit ophefmakende motto lanceert Bill Clinton in 2000 het eerste grootscheepse onderzoek naar nanotechnologie. Zodat het vandaag – anderhalf decennium later – nanotechnologen effectief zal lukken om almaar gerichter atomen op te pakken en ze naar believen te verplaatsen. En daarmee een begin te maken met het inruilen van de ons gegeven wereld tegen iets wat we zelf maken. Nimmer konden we met technologie zoveel kanten op. Maar ook nooit was de onzekerheid zo groot. Want hoe onszelf opnieuw uitvinden? Welke kwaliteiten zullen hier prevaleren? En hoe om te gaan met zelfgemaakte creaturen die eigengereid zijn en waarmee we niet zijn vertrouwd?
Dit zijn vragen die ons allemaal – en niet alleen het laboratorium – aangaan. We zijn met zijn allen betrokken partij, als experimentator en als proefkonijn. Vandaar de oproep: laten we stilstaan bij wat we doen. En telkens opnieuw de vraag stellen: wat maakt een experiment in onze ogen acceptabel? (BOL)